Want achter de mooie financiële plaatjes gaat een ongemakkelijke werkelijkheid schuil. Projecten lopen vertraging op. Budgetten blijven liggen. Doelen worden doorgeschoven. En de accountant waarschuwt opnieuw voor de druk op de organisatie en de beperkte uitvoeringskracht.
Dat is geen incident meer. Dat is een patroon. En dat patroon zien we al jaren.
Dan kun je twee conclusies trekken.
Of de organisatie krijgt meer op haar bord dan zij aankan.
Of dit college belooft meer dan het kan waarmaken.
Waarschijnlijk is het allebei.
Wat ons vooral opvalt is dat er aan het begin van deze bestuursperiode werd gedaan alsof de provincie platzak was. Er moesten moeilijke keuzes worden gemaakt. Budgetten verdwenen. Beleid werd geschrapt. Voor allerlei zaken was ineens geen geld meer.
Maar nu blijkt uit jaarstukken na jaarstukken dat het geld er wel degelijk is. Niet omdat er zo goed gestuurd wordt, maar omdat een deel van de plannen simpelweg niet van papier af komt. Dat is geen financieel succes. Dat is een uitvoeringsprobleem.
En dat uitvoeringsprobleem wordt ieder jaar groter als je steeds nieuwe plannen blijft stapelen bovenop alles wat nog niet af is.
Voorzitter,
Misschien moeten we stoppen met elkaar wijs te maken dat een positief resultaat automatisch goed nieuws is.
Want als geld blijft liggen doordat plannen niet uitgevoerd worden, dan is dat geen reden voor een feestje. Dan is dat een signaal dat er iets fundamenteel niet goed gaat.
De inwoners van Fryslân hebben geen behoefte aan steeds nieuwe ambities op papier. Zij hebben behoefte aan een provincie die eerst levert wat al is beloofd.
En als dit college werkelijk zegt er voor alle inwoners van Fryslân te zijn, begin dan eens met het herstellen van de budgetten en beleidsdoelen die aan het begin van deze periode zijn wegbezuinigd omdat er zogenaamd geen geld was.
Want nu weten we beter. Het geld was er uiteindelijk wel. Alleen de uitvoering bleef achter.
