Tijdelijke stallingen OV
Wij zitten hier vandaag in een warm provinciehuis.
We hebben schone toiletten, goede koffie, een ruime kantine en eten waar niets op aan te merken is.
De gedeputeerden rijden rond in dure auto’s, wij vergaderen in nette zalen, en alles wat wij nodig hebben om ons werk goed te doen, is hier gewoon geregeld.
Maar ondertussen wordt van veel buschauffeurs verwacht dat zij hun werk doen zonder fatsoenlijke pauzeplek. Zonder een schoon toilet. Zonder een plek om even rustig te zitten, te eten of gewoon op adem te komen.
Dat is de realiteit achter het openbaar vervoer waar wij verantwoordelijk voor zijn.
En dat wringt.
Want in onze eigen stukken staat dat er sprake moet zijn van goed werkgeverschap, van voldoende pauzes en van voorzieningen op eindpunten en stallingen.
Maar als je naar de praktijk kijkt, dan zien we dat dat niet vanzelf gebeurt.
Wij hebben dat zelf opgeschreven, maar blijkbaar vinden we het normaal dat wat hier in Huis vanzelfsprekend is, voor chauffeurs niet geregeld is.
Dan moeten we ook eerlijk zijn: dan worden onze eigen kaders gewoon niet uitgevoerd.
Deze motie vraagt eigenlijk iets heel redelijks:
neem de signalen serieus, kijk wat er misgaat en zorg dat het op orde komt.
Niet morgen, maar nu.
Want als wij vinden dat wij hier recht hebben op goede voorzieningen,
dan geldt dat minstens zo goed voor de mensen die elke dag het openbaar vervoer draaiende houden.
De slotvraag aan de gedeputeerde is eigenlijk heel simpel:
wanneer is het voor u wél genoeg om in te grijpen en niet te blijven hangen in hetzelfde riedeltje wat ook Qbuzz blijft herhalen: we gaan ermee bezig, maar zonder hier een termijn aan te hangen?