Briefje aan Lidewij de Vos
Beste Lidewij de Vos,
De afgelopen tijd lijkt Forum voor Democratie steeds verder op te schuiven richting ideeën die we uit de donkerste hoofdstukken van de Europese geschiedenis kennen. Daarbij wordt regelmatig verwezen naar het nationaalsocialisme, een ideologie die ondanks haar naam niets met socialisme te maken had, maar alles met extreem nationalisme, uitsluiting en autoritair denken.
Steeds vaker horen we kreten als “Nederland moet van Nederlanders blijven” en worden mensen bang gemaakt voor “buitenlanders”. Angst voor het onbekende wordt bewust gevoed en politiek ingezet. Ik vermoed dat u heel goed weet hoe complex de werkelijkheid is, maar toch kiest u ervoor om die angst verder aan te wakkeren. Voor electorale winst.
Daarmee rijst ook een vraag. Voelt u zich verantwoordelijk voor de gevolgen daarvan? Voor de groeiende haat tegen mensen die als anders worden gezien? Voor de agressie die daaruit voortkomt? Voor het afbrokkelen van het vertrouwen in de democratische rechtsstaat wanneer groepen mensen structureel worden weggezet als een probleem?
Want wie is eigenlijk die “Nederlander” waar u over spreekt? Wie bepaalt wie erbij hoort en wie niet? Wie bepaalt welke cultuur de juiste is, welke muziek men hoort te luisteren, welke kleding men hoort te dragen, welke normen als “normaal” gelden?
Is dat de luidste schreeuwer? De politieke leider? Of misschien toch de grote groep mensen die gewoon vreedzaam met elkaar wil samenleven, ongeacht afkomst, geloof of achtergrond?
Na uw deelname aan een bijeenkomst in Porto lijkt opnieuw duidelijker te worden welke richting FvD kiest. Termen als omvolking en remigratie zijn geen neutrale beleidsvoorstellen. Ze komen voort uit een wereldbeeld waarin mensen worden ingedeeld op afkomst en waarin de aanwezigheid van bepaalde groepen als ongewenst wordt beschouwd.
Dat wereldbeeld heeft Europa eerder gezien. Niet letterlijk in dezelfde vorm, niet met dezelfde symbolen, maar wel met dezelfde onderliggende gedachte: dat sommige mensen meer recht hebben op een land dan anderen en dat nationale identiteit beschermd moet worden tegen vermeende indringers.
Juist daarom moeten we die ideeën benoemen voor wat ze zijn. Niet omdat de geschiedenis zich één op één herhaalt, maar omdat de lessen uit die geschiedenis ons leren waar het normaliseren van uitsluiting, vijandbeelden en nationalistische superioriteitsdenken uiteindelijk toe kan leiden.
Nederland is niet van een bepaalde groep mensen. Nederland is van iedereen die hier woont, werkt, bijdraagt en deel uitmaakt van onze samenleving. Dat is geen bedreiging van onze democratie, maar juist haar kracht.