Vrijwel geen enkele partij wilde onze moties steune. Niet de motie om te voorkomen dat “30% sociaal” uiteindelijk juist leidt tot mínder écht betaalbare sociale huurwoningen. Niet de motie om actief grondbeleid in te zetten tegen grondspeculatie en winstdenken. Niet de motie om tweede woningen beter in beeld te brengen en tegen te gaan waar ze de leefbaarheid aantasten. Niet de motie om Fryslân niet vast te pinnen op een Randstedelijk “30-minutenmodel” (mee ingediend door GrienLinks), terwijl voorzieningen en OV in dorpen verdwijnen. En ook niet de moties om kwetsbare sociale huurwijken te beschermen tegen steeds meer verdichting en leefbaarheidsdruk.

Blijkbaar vinden veel partijen het voldoende om “betaalbaar” op papier te zetten, terwijl ondertussen woningen van vier ton als betaalbaar worden bestempeld en sociale huur steeds verder richting de liberalisatiegrens wordt opgetrokken. Alsof iemand met een Fries inkomen ineens wel probleemloos €1.184 huur of een hypotheek van €405.000 kan betalen (mee ingediend door GrienLinks).

Ook bij verduurzaming zien we hetzelfde patroon. Iedereen is vóór verduurzaming, totdat je benoemt dat huurders ondertussen hogere huren krijgen, woningen boven aftoppingsgrenzen verdwijnen en lage inkomens uiteindelijk minder keuze overhouden. Dan wordt het ineens ongemakkelijk.

En ondertussen blijft de echte oorzaak van veel woonproblemen grotendeels buiten schot: grondprijzen, speculatie en het idee dat wonen vooral een verdienmodel moet zijn. Want zodra je voorstelt om actief grondbeleid te onderzoeken of publieke investeringen daadwerkelijk ten goede te laten komen aan bewoners in plaats van aan extra winsten op grond en vastgoed, haken partijen af.

Het wrange is dat veel van deze moties niet eens extreem of radicaal waren. Vaak vroegen we simpelweg om onderzoek, inzicht of het serieus meenemen van gevolgen voor leefbaarheid, sociale huur en betaalbaarheid. Maar zelfs dát bleek voor veel partijen al een stap te ver.

Blijkbaar is het makkelijker om mooie woonplannen te presenteren dan om harde keuzes te maken voor gewone mensen die een betaalbare woning zoeken.

En dat is precies waarom zoveel mensen het vertrouwen verliezen. Omdat ze zien dat er eindeloos gesproken wordt over woningbouw, leefbaarheid en betaalbaarheid, maar zodra het gaat over structurele oplossingen, bescherming van sociale huur of het begrenzen van marktwerking, er ineens nauwelijks steun overblijft

Wij danken de partijen die wel voor een aantal moties stemden.
Gelukkig was dit de startnotitie. Bij het uitgewerkte beleidsstuk zullen we opnieuw met moties komen om betaalbaar ook echt betaalbaar te laten zijn.